و بايد به حركت خود ادامه دهد تا به او برسد . « 1 » توقّف در مسير حركت و عقب افتادن از قافلهء مسافران الهى ، منجر به خروج از مسير مىشود و نتيجه‌اى جز سقوط و تباهى ندارد و اين توقّف و سكون ، سالك را به جهنّم رهنمون مىشود . توجّه به اينكه در مسير حركت بايد صراط مستقيم رعايت شود و سالك منحرف نگردد . توجّه به اينكه قيامت در پيش است و عالم برزخ بايد طى شود . توجّه به اينكه وقتى انسان از دنيا مىرود ، شب اوّل قبر دارد و مراتب هولناكى بايد بر او بگذرد . توجّه به اينكه نجات از وحشت قيامت و عذاب قبر و برزخ ، مرهون عمل صالح است . اگر كسى بيدار نشده باشد ، عبور او از مراحل بعد از مرگ ، بسيار مشكل است . سختىهاى جان دادن ، او را از پاى در مىآورد . به اندازه‌اى كه قرآن مىفرمايد : آن بىتوجّه‌ها ، دم مرگ حسرت مىخورند و درمانده مىشوند . لذا چون چاره‌اى ندارند ، مىگويند : خدايا مرگ را از ما بگير و ما را به دنيا بازگردان تا براى سفر دور و درازى كه پيش رو داريم ، توشه‌اى برگيريم . خطاب مىشود : هرگز برگشت در كار نيست ! سخن آنان تحقّق نمىپذيرد ، چون دروغ مىگويند و اگر دوباره به دنيا بر گردند ، همچنان در غفلت و فراموشى فرو خواهند رفت : حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْت‌ُقالَ رَبِّ ارْجِعُونِ لَعَلِّى أَعْمَلُ صالِحاً فيما تَرَكْتُ ، كَلَّا ، إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُهاوَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى يَوْمِ يُبْعَثُون « 2 » توجّه به اينكه مسير پس از مرگ و عالم برزخ ، زاد و توشه لازم دارد . حضرت اميرالمؤمنين على ( ع ) در نهج‌البلاغه مىفرمايند :

--> ( 1 ) . البقرة / 156 : إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ ، النجم / 49 : وَ أَنَّ إِلى رَبِّكَ الْمُنْتَهي ، العلق / 8 : إِنَّ إِلى رَبِّكَ الرُّجْعي ( 2 ) . المؤمنون / 100 - 99